บทที่ 25

บทที่ 25

คุณลุงจางชอบเด็กสาวตรงหน้าจากก้นบึ้งของหัวใจ ทั้งหน้าตาดี พูดจามีมารยาทน่าฟัง มีรอยยิ้มประดับใบหน้าอยู่เสมอ ทั้งยังมีสัมมาคารวะและคล่องแคล่วว่องไว การได้คบค้าสมาคมกับคนหนุ่มสาวเช่นนี้ทำให้รู้สึกสบายใจยิ่งนัก

"ตาแก่คนนั้นก็มีฝีมืออยู่แค่นี้แหละ ได้ลูกค้าก็ถือว่าดีถมไปแล้ว เขาจะกล้าขายแพงได้อย่างไร ไม่เห็นแก่หน้าฉันบ้างก็ให้มันรู้ไป" คุณลุงจางหัวเราะพร้อมกับโบกมือ

ทั้งสองคนพูดคุยสัพเพเหระกันไปตลอดทางจนกลับมาถึงหมู่บ้านชิงเหอ คุณลุงจางบังคับเกวียนวัวเข้าไปยังลานรกร้าง แล้วส่งเสียงร้องเรียก ด้านในมีคนที่กำลังทำงานอยู่รีบวิ่งออกมาหลายคน ช่วยกันยกของบนเกวียนทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ที่ลานหลังบ้าน