ตอนที่ 178 ทำไม ไม่อยากจูบฉันเหรอ

ตอนที่ 178 ทำไม ไม่อยากจูบฉันเหรอ

ทำไม ไม่อยากจูบฉันเหรอ

สายลมชิงเฟิงพัดผ่านเบา ๆ พัดให้ชายผ้าม่านไหวระริก และพัดพาให้เส้นผมตรงหน้าผากของสืออวี้ยุ่งเหยิงไปด้วย

เขานั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นอย่างเงียบสงบ แหงนหน้ามองชายหนุ่มข้างกาย

เผยซูเฉินมีรูปร่างสูงโปร่ง ยืนย้อนแสง คิ้วตาตกตะกอนไว้ด้วยความสุขุมนุ่มลึกและความอ่อนโยนตามกาลเวลา

ลมฝนสามปี โลกแปรเปลี่ยนผันผวน มีเพียงเขาที่ยังคงหยุดยืนอยู่ในโลกของตนเสมอ ไม่เคยถอยห่างไปแม้แต่ก้าวเดียว

ความรันทดใจและเคว้งคว้างที่วนเวียนอยู่ในใจมาเนิ่นนาน ถูกความอ่อนโยนอันหนักแน่นของเขาช่วยลูบปลอบทีละนิด

สืออวี้คิดในใจอย่างเงียบ ๆ ‘โชคดีจริง ๆ ที่ฉันยังมีเขา’

——

เมื่อกลับมาจากบ้านเก่าตระกูลสือถึงบ้านก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว บรรยากาศอ่อนโยนเงียบสงบโอบล้อมไปด้วยความอบอุ่นทั่วทั้งร่าง