กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 179 สถานีแรกของพวกเรา ไอซ์แลนด์
สืออวี้มองดูท่าทางหลั่งน้ำตาของเขา ในใจทั้งปวดปร่าทั้งอ่อนยวบ
เขายกมือขึ้น ค่อย ๆ เช็ดน้ำตาที่หางตาของเผยซูเฉินออกเบา ๆ “...พี่ชาย ผมจำได้หมดแล้ว”
คำพูดเรียบง่ายเพียงประโยคเดียว กลับเหนือกว่าคำบอกรักนับหมื่นพันคำในใต้หล้า
หน้าอกของเผยซูเฉินกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ความรักอันร้อนผ่าวและความคับแค้นใจอันขื่นขมซัดสาดเกี่ยวพันกัน
เขาไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป เงยหน้าขึ้นแล้วประกบริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเขาลงไปอย่างรุนแรง
ไม่ใช่จูบผิวเผินที่ไร้เดียงสาและหยั่งเชิงเหมือนเมื่อครู่ของสืออวี้อีกต่อไป จูบนี้ถูกกดข่มมาเนิ่นนานถึงสามปีเต็ม