ตอนที่ 126 เธออิ่มแล้ว ก็ถึงตาฉันบ้าง

ตอนที่ 126 เธออิ่มแล้ว ก็ถึงตาฉันบ้าง

ค่ำวันนั้น ขณะที่เผยซูเฉินกับสืออวี้เพิ่งเดินออกจากห้องโถงของบริษัท ก็มีคนมาขวางทางไว้

“เสี่ยวอวี้!”

เสียงอันคุ้นเคยและบาดหูดังขึ้น

สืออวี้ชะงักฝีเท้าลงในทันใด ช้อนตาขึ้นมองโจวฟางที่ยืนอยู่ไม่ไกล ความอบอุ่นทั้งหมดในแววตาพลันมลายหายไปในพริบตา มือเผลอกำแขนเสื้อของเผยซูเฉินแน่นโดยไม่รู้ตัว

โจวฟางเห็นว่าเขาไม่มีทีท่าจะหยุดรอ จึงรีบก้าวเท้าเร็วรี่ตามขึ้นมา คว้าข้อมือของสืออวี้ไว้แน่นโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ

“เสี่ยวอวี้ เธอรอก่อนสิ! ป้าสะใภ้ใหญ่มีเรื่องจะคุยกับเธอสองสามคำ”

สืออวี้จำต้องหยุดลง น้ำเสียงเย็นชาห่างเหิน “คุณมีธุระอะไรกับฉันหรือครับ”

โจวฟางจับมือเขาไว้ แหงนหน้ามองเขา ขอบตาก็พลันแดงเรื่อขึ้นมาได้ในทันที “เสี่ยวอวี้เอ๊ย วันนี้ป้าสะใภ้ใหญ่มา... ก็เพื่อจะขอร้องเธอสักเรื่องหนึ่ง”