เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 125 เปลี่ยนสีหน้าไวยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ
โจวฟางถลึงตาใส่สือเจี้ยนหัวทีหนึ่ง กระซิบเสียงเบา “คุณก็พูดสิ เป็นใบ้ไปแล้วหรือไง”
สือเจี้ยนหัวมองสองคนที่อยู่บนโซฟาด้วยความลำบากใจ แล้วหันไปมองสือเจี้ยนกั๋ว อยู่นานสองนานกว่าจะเอ่ยปากในที่สุด
“เจี้ยนกั๋วเอ๊ย วันนี้ที่มา... มีเรื่องอยากจะปรึกษากับนายหน่อย”
พอเขากล่าวประโยคนี้จบ โจวฟางก็รีบรับช่วงต่อบทสนทนาทันที
น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงกะทันหัน แตกต่างจากท่าทางปากคอเราะร้ายเมื่อครู่อย่างกับเป็นคนละคน
“เจี้ยนกั๋ว พี่สะใภ้ขอเปิดอกพูดกับนายสักคำนะ”
เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย “เด็กคนนั้นน่ะ สือซวี่ฉลาดมาตั้งแต่เด็ก แค่ใจร้อนไปหน่อย เรื่องคราวนี้เขาก็คงจะหน้ามืดตามัวไปชั่ววูบแน่นอน”
เธอถอนหายใจ “เด็กคนนี้ก็ไม่รู้ไปก่อกรรมทำเข็ญอะไรไว้ ตอนนี้ยังนอนอยู่โรงพยาบาลอยู่เลย ขาก็หัก ซี่โครงก็หักไปสองซี่ พันผ้าพันแผลไว้ทั้งตัวจนเหมือนบ๊ะจ่าง...”