กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 48 ฉันรังเกียจว่าคุณสกปรก!
นิ้วมือที่จับด้ามร่มของสืออวี้พลันบีบแน่นเข้าหากันอย่างกะทันหัน
น้ำฝนหยดลงมาจากชายร่มอย่างไม่ขาดสาย ตกลงบนไหล่ของเขา ตกลงบนหัวรองเท้าของเขา แผ่กระจายเป็นรอยเปียกชื้นเป็นวงกว้าง
ความเหน็บหนาวเย็นเฉียบซึมลึกผ่านเนื้อผ้า ทว่าเขากลับไม่รู้สึกรู้สาเลยสักนิด สายตาจ้องเขม็งไปยังร่างที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน เสียงในหูหลงเหลือเพียงเสียงสายฝนที่ซัดสาดเปาะแปะ
ลู่ฉือที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยอะไรบางอย่างด้วยความร้อนรน ทว่าเขาไม่ได้ยินเข้าหูเลยแม้แต่คำเดียว
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ประตูร้านอาหารถูกผลักเปิดออกเบา ๆ
เผยซูเฉินก้าวเดินออกมา ยืนอยู่ใต้ชายคาทางเดินยาวหน้าประตูร้านอาหาร น้ำฝนหยดลงมาจากมุมชายคา ก่อตัวเป็นม่านน้ำสายบาง ๆ อยู่ตรงหน้าเขา
เขาก้มหน้ามองโทรศัพท์ แสงสลัวจากหน้าจอพลันส่องสว่างกระทบใบหน้า สีหน้ายากแท้หยั่งถึง