ตอนที่ 208 ตายทั้งเป็น

ตอนที่ 208 ตายทั้งเป็น

ร่างกายของก่วนหลิงหลินแข็งทื่ออยู่หลายวินาที ก่อนจะค่อยๆ คลายความตึงเครียดลง

เธอจำได้แม่นยำว่านี่คือซูเหลียง

ทว่าเธอยังไม่ได้หันกลับไปทันที

สายตาของเธอกวาดมองลงไปที่ข้างเท้าก่อน... หลิวสิงหลงกำลังหมอบอยู่ข้างรองเท้าบูตของเธอ เกล็ดโลหะสีเงินขาวอยู่ในสภาพกึ่งแข็งตัว เห็นได้ชัดว่าเพิ่งหดเก็บท่าเตรียมโจมตีกลับเข้าไปเพราะจำได้ว่าผู้มาเยือนคือใคร ส่วนบนคอของเธอ มังกรอสรพิษก็แลบลิ้นแตะเบาๆ ตรงกระดูกไหปลาร้าด้วยท่าทางลังเลนิดๆ คล้ายกำลังตรวจสอบกลิ่น เมื่อแน่ใจแล้วมันจึงหดหัวกลับเข้าไปและคลายปลายหางที่พันแขนเธอออก

ไหล่ที่เกร็งเขม็งของก่วนหลิงหลินจึงผ่อนลงในที่สุด

ขอแค่อย่าเพิ่งพุ่งเข้าไปซัดรุ่นพี่จนร่วงตั้งแต่แรกเจอก็พอแล้ว

ซูเหลียงผละมือออกจากปากของเธอ ทว่าไม่ได้ปล่อยไปเสียทีเดียว แต่เลื่อนมาจับข้อมือเธอไว้แทน ออกแรงไม่มากนักแต่มั่นคง คล้ายยังไม่แน่ใจว่าเธอจะดิ้นรนหรือเผลอส่งเสียงร้องออกมาอีกหรือไม่

"อย่าหันกลับมานะ" น้ำเสียงของเขายังคงกดต่ำจนแทบไม่ได้ยิน เจือความเหนื่อยล้าที่ยากจะอธิบาย "ทางนั้นมีคนกำลังมองมาทางนี้อยู่"

ก่วนหลิงหลินจึงไม่หันกลับไป เธอยังคงหมอบนิ่งอยู่หลังผลึกสีเขียวในท่าเดิม ดวงตาจ้องมองไปยังคนกลุ่มนั้นที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยเมตร