ตอนที่ 206 หุบเหวผลึกยักษ์

ตอนที่ 206 หุบเหวผลึกยักษ์

ก่วนหลิงหลินเดินผ่านประตูบานนั้นไปอย่างสงบนิ่ง

เธอไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ

ไม่ใช่เพราะไม่อยากมอง แต่เป็นเพราะเธอกลัวว่าหากหันกลับไป เธอจะก้าวขาไม่ออกอีก

เส้นใยของไฉ่ยังคงพันรอบข้อมือของเธออยู่ อุ่นนุ่ม ราวกับกำลังเหนี่ยวรั้งเอาไว้โดยไร้คำพูด

หรือบางทีอาจจะเป็นการข่มขู่

ชั่วขณะนี้เธอยังไม่อาจคาดเดาความคิดของตัวตนระดับนั้นได้

เธอยังมีบ้านให้ต้องกลับ ยังมีเหล่ามังกรให้ต้องไปเจอ และยังมีปริศนามากมายนับไม่ถ้วนที่ต้องการคำตอบ

เรื่องของไฉ่ เธอจดจำไว้หมดแล้ว

ทั้งน้ำเสียงราบเรียบของคนสองคนนั้นตอนคุยเรื่องเสื้อผ้าชุดใหม่ ทั้งโครงกระดูกขาวโพลนสะอาดเอี่ยมที่ไร้ซึ่งเศษเสี้ยวเลือดเนื้อ และใบหน้าอันสงบนิ่งของชายคนนั้นยามกางแขนออก... เธอจำได้ทั้งหมด