ตอนที่ 173 วาฬทวนจักรวาล

ตอนที่ 173 วาฬทวนจักรวาล

ก่วนหลิงหลินเหงื่อแตกพลั่กไปทั้งตัว เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแหวกผ่านเข้าไปในร่างของสัตว์ประหลาดเนื้อวุ้นขนาดมหึมา อวัยวะภายในทุกส่วนราวกับหลุดออกจากผิวหนังเส้นเอ็น และถูกกระชากฉีกออกจากกระดูกขึ้นไปด้านบน

จนกระทั่งเหงื่อเย็นที่ชุ่มโชกเสื้อตัวในแนบสนิทกับผิวหนัง นำพาความรู้สึกเย็นยะเยือกและเหนียวเหนอะหนะมาให้

ดวงตาที่เธอเบิกกว้างขึ้นอย่างกะทันหันยังคงหลงเหลือความตื่นตระหนกและน้ำตาที่ไหลออกมาตามสัญชาตญาณยามหลุดพ้นจากภาพหลอน ทัศนียภาพถูกดึงกลับจากขอบเหวแห่งฝันร้ายสีเลือดอันบิดเบี้ยว เข้าสู่แสงไฟสีขาวนวลอันเยือกเย็นภายในห้องโดยสารเรือตามความเป็นจริงอย่างฝืนใจ

อาการคลื่นไส้ที่ปั่นป่วนอยู่ในกระเพาะและเสียงกระซิบซวบซาบข้างหูที่ราวกับสิ่งเล็กๆ นับไม่ถ้วนกำลังเสียดสีและกัดแทะ กำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็วตามสติสัมปชัญญะที่กลับคืนมา ทว่ากลับทิ้งร่องรอยเย็นเยียบเอาไว้ในลำคอ ย้ำเตือนเธอว่านั่นไม่ใช่แค่ความง่วงงุนและอาการหูแว่วธรรมดาแน่นอน

ราวกับว่าเมื่อครู่นี้ตัวเธอเองก็เพิ่งกลืนอะไรบางอย่างลงไปเหมือนกัน

นั่นไม่ใช่แค่ความกลัวทะเลลึกธรรมดาๆ

เมื่อสักครู่เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแหวกผ่านเข้าไปในร่างกายของสัตว์ประหลาดเนื้อวุ้นขนาดใหญ่โตไร้ที่สิ้นสุดซึ่งมีชีวิตและเจตนาร้าย ถูกแรงกดดันที่มองไม่เห็นบีบอัดเข้ามาจากทุกทิศทุกทางจนแทบขาดใจตาย แถมข้างหูยังมีเสียงพึมพำเลือนรางดังขึ้นไม่หยุด...