ตอนที่ 174 พี่น้อง

ตอนที่ 174 พี่น้อง

ตอนที่สายตาอันอ่อนโยนทว่าราวกับหยั่งรู้ทุกสิ่งของวาฬทวนจักรวาลหันมามองตัวเอง ก่วนหลิงหลินรู้สึกเหมือนสมองดังหึ่งขึ้นมาวูบหนึ่ง ว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ฉันลงมือ? ให้ฉันลงมือยังไง? เอาหัวโหม่งเปิดกำแพงกระแสน้ำวนประหลาดที่ขนาดมังกรคลื่นสมุทรโตเต็มวัยตั้งหลายสิบตัวยังชนไม่แตกนั่นน่ะเหรอ?

คลังความรู้เรื่องมหาสมุทรที่มีมากที่สุดในหัวเธอก็คือ รู้ว่าอาหารทะเลชนิดไหนกินได้บ้าง กับรู้ว่าถ้าไปล้างหน้าริมทะเลจะโดนมังกรทะเลจุ๊บแก้ม แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเธอเป็นกุญแจผีสารพัดนึกที่จะไขการปิดกั้นพลังงานมิติระดับสูงแบบนี้ได้สักหน่อย

หลักการทำงานของกระแสน้ำวนนี่ยังเข้าใจแค่ครึ่งๆ กลางๆ ต้องอาศัยการวิเคราะห์ของเซวียนซู่ถึงจะพอเข้าใจคร่าวๆ เองด้วยซ้ำ

"นี่หมายความว่าจะให้ฉันลงมือจริงๆ เหรอคะ?" ก่วนหลิงหลินชี้ปลายจมูกตัวเอง บนใบหน้าเขียนคำว่า 'ไร้สาระ' ตัวเบ้อเริ่ม หันไปมองชวี่เทียนชวนที่อยู่ข้างๆ กับเซวียนซู่ในห้องบังคับการ

ชวี่เทียนชวนกะพริบตาปริบๆ มองวาฬทวนจักรวาลที มองก่วนหลิงหลินที บนใบหน้าฉายแววแบบ 'ไหนๆ ก็โดนเรียกชื่อแล้วลองดูหน่อยจะเป็นไร' ตามประสาคนชอบเรื่องสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่ ยุยงขึ้นมาทันที "ผู้อาวุโสท่านมองเธอแล้ว ต้องมีความหมายลึกซึ้งแน่! ลองเข้าไปใกล้ๆ ดูสิ? ไม่แน่ว่าพอเธอเข้าไปใกล้ กระแสน้ำวนนั่นอาจจะดังแป๊ะ แล้วคิดว่าเธอน่ารักเกินไปเลยสลายตัวไปเองก็ได้นะ?"

"พี่เทียนชวน!" ก่วนหลิงหลินหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "พี่พูดซะจนฉันนึกว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงในเทพนิยายแล้วเนี่ย!"