ตอนที่ 337 ขอบใจเจ้า

ตอนที่ 337 ขอบใจเจ้า

เสิ่นจือเวยยืนนิ่งอยู่กับที่ หันหลังให้เขา สายลมยามราตรีพัดเส้นผมข้างขมับของนางให้ยุ่งเหยิงเบา ๆ ทีละเส้น ๆ แนบติดอยู่ข้างแก้ม

ความขมขื่นในใจพลุ่งพล่าน ก้นบึ้งดวงตาเงียบ ๆ เอ่อขึ้นด้วยความชื้นอุ่นชั้นหนึ่ง เบ้าตาแดงเรื่อเล็กน้อย ปลายจมูกมีความเปรี้ยวบาง ๆ แต่ก็ยังดื้อรั้นไม่ยอมหันกลับไป

นางกลัวว่าพอหันกายกลับไป ก็จะอดเผยความรู้สึกในใจออกมาไม่ได้ และทำลายขีดจำกัดอันพอเหมาะพอดีระหว่างคนเก่าคนแก่คู่นี้ลง

“แม่ทัพกู้ ขอบใจท่าน”

น้ำเสียงของนางแหบพร่าเล็กน้อย แฝงด้วยความสะเทือนใจที่ยากจะปกปิด ทุกคำทุกคำล้วนออกมาจากส่วนลึกของหัวใจ

“ขอบใจท่านที่เคยช่วยเหลือดูแลข้าในตำบลชีเฮ่อเมื่อครั้งก่อน และขอบใจท่านสำหรับการตัดสินใจและการมุ่งมาหาครานี้เพราะข้า”