กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 336 คิดตกแล้ว
เสิ่นจือเวยมองเขานิ่ง ๆ มองเส้นสายแข็งแกร่งองอาจที่ถูกทรายและลมด่านชายแดนขัดเกลาบนใบหน้าของเขา โครงหน้าคมชัด กรามแน่น ความอ่อนโยนของวัยหนุ่มจางหายไปสิ้น เปี่ยมด้วยความมั่นคงและเฉียบคมของบุรุษผู้เติบโตเต็มที่
แล้วมองความมั่นคงเด็ดเดี่ยวที่ตกตะกอนอยู่ระหว่างคิ้วของเขา ในส่วนลึกของดวงตาคู่นั้นซ่อนกลิ่นอายผ่านร้อนผ่านหนาวของชีวิตและความตายไว้ ไม่เหมือนบุตรหลานตระกูลขุนนางในเมืองหลวงที่อบอุ่นนุ่มนวลและฟุ้งเฟ้อ หากแต่มีความโดดเดี่ยวเย็นชาและความหนักอึ้งอันเป็นเอกลักษณ์ของสนามรบ
ลมยามค่ำคลี่เส้นผมสองสามเส้นที่ขมับของเขาแผ่วเบา พัดชายไหมริบชุดเกราะให้ไหวตาม ในความเงียบแห่งยามราตรีพลันเกิดความขมขื่นจาง ๆ และความเจ็บปวดในใจขึ้นมา