ตอนที่ 317 เป็นห่วง

ตอนที่ 317 เป็นห่วง

ยามนี้ จือเว่ยจวีเพิ่งเปิดประตูใหญ่ ทำความสะอาดจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว บนถนนผู้คนยังน้อย ในร้านยังไม่มีแขกผู้รับประทานอาหารเข้าร้าน

ป้าเฉินนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ สวมแว่นตาผู้สูงอายุที่เย็บจากผ้าฝ้ายเนื้อละเอียด ก้มหน้าตรวจบัญชีรายรับรายจ่ายของเมื่อวานอย่างละเอียด เม็ดลูกคิดถูกเขี่ยแผ่วเบา เกิดเสียงกร๊อบแกร๊บกังวานฉับไว

ในครัวหลังร้าน ไป๋อวี๋กำลังกำดาบบางคมกริบ ฝึกฝนท่าหั่นปลาเป็นแผ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วขึ้นมากแล้ว

เสิ่นจือเวยย่างเท้าเบา ๆ เข้าไปในครัวหลังร้าน ความอบอุ่นของไอควันไฟโอบล้อมกาย