ตอนที่ 309 กลัวจนแทบคลั่ง

ตอนที่ 309 กลัวจนแทบคลั่ง

ทั้งสองยืนอยู่บนที่โล่งยอดเขาเกือบครึ่งชั่วยาม รับลมเขาพลางมองทะเลเมฆที่ทอดต่อเนื่องกับภูเขาไกลอยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อย ๆ หันหลังลงเขา

เมื่อเดินมาถึงเก๋งไผ่กลางเขา ภายในเก๋งว่างเปล่าไร้ผู้คนตั้งแต่เนิ่นนาน เศษถ้วยชาที่แตกกระจายบนโต๊ะถูกเก็บกวาดจนหมด น้ำชาที่หกก็แห้งเหือด เหลือเพียงใบชาแห้งไม่กี่แผ่นติดอยู่บนโต๊ะหิน เงียบ ๆ ยืนยันว่าครู่ก่อนมีผู้หยุดพักอยู่ที่นี่จริง

เสิ่นจือเวยกวาดตามองอย่างจาง ๆ แล้วเก็บสายตากลับ ว่าง่ายตามลู่สือเหยี่ยนขึ้นรถม้าขากลับ

ระหว่างทางกลับเมือง ลู่สือเหยี่ยนเอนพิงในห้องโดยสารหลับตาพักผ่อน ระหว่างคิ้วยังคงมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจาง ๆ