ตอนที่ 258 เจ็บหรือไม่

ตอนที่ 258 เจ็บหรือไม่

นิ้วมือของเสิ่นจือเวยกระชับเส้นผมของเขา ปลายเล็บไล้เบา ๆ ผ่านหนังศีรษะ กระตุ้นให้เขากลั้นเสียงครางต่ำไว้ไม่อยู่

“สือเหยี่ยน……” นางเรียกชื่อเขาแผ่วเบา น้ำเสียงมีทั้งเสียงสะอื้นและรอยยิ้ม มีความสั่นเครือ และมีอารมณ์ซับซ้อนจนแม้แต่นางเองก็แยกไม่ออก

“อือ?” เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง

ดวงตาของเขาแดงก่ำ ริมฝีปากบวมแดงเล็กน้อยเพราะการจูบเมื่อครู่ ผมที่หน้าผากยุ่งเหยิงร่วงลงมาบังดวงตา ทั้งร่างดูเปราะบาง หมดสภาพ แต่กลับมีเสน่ห์ร้ายกาจจนแทบหยุดหายใจ

“ข้า……ข้าคิดว่าข้าชอบเจ้ามานานมากแล้ว”

ในชั่วพริบตาที่คำนี้ออกจากปาก เสิ่นจือเวยเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง