ตอนที่ 47 กู้จิ่งเจา

ตอนที่ 47 กู้จิ่งเจา

หินก้อนใหญ่ที่แขวนอยู่ในใจของเสิ่นจือเวยในที่สุดก็วางลงได้ครึ่งหนึ่ง นางวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทันคิดให้มาก เอื้อมมือคว้าถุงเงินนั้นมาจากมือของขอทานน้อย

ปลายนิ้วสัมผัสถึงผ้าที่คุ้นเคย หัวใจของเสิ่นจือเวยก็สงบลงในชั่วพริบตา นางรีบเปิดถุงเงินออก ตรวจดูเงินข้างในอย่างละเอียด

เงินหนึ่งแท่งแล้วอีกหนึ่งแท่งวางเรียงกันอยู่ข้างใน หนักอึ้ง ไม่มากไม่น้อยพอดีแปดสิบตำลึง

ยืนยันได้ว่าเงินไม่ขาดแม้แต่อีแปะเดียว เสิ่นจือเวยก็ถอนหายใจยาว ความตึงเครียดที่รัดแน่นในที่สุดก็ผ่อนคลายลง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอย่างผู้รอดชีวิตจากหายนะ หัวใจที่แขวนอยู่ก็กลับคืนสู่ที่เดิมอย่างสิ้นเชิง