กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 48 พี่สะใภ้ พวกเรากลับบ้านกันดีหรือไม่
นิ่งไปครู่หนึ่ง ลู่สือเหยี่ยนก็เอื้อมมือออกมาอย่างฉับพลัน คว้าชายแขนเสื้อของเสิ่นจือเวยไว้แผ่วเบา นิ้วมือออกแรงเล็กน้อย บนใบหน้าเผยสีหน้าชวนเวทนาออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงมีความน้อยใจและอ่อนแรงปนอยู่บ้าง
“พี่สะใภ้ ข้าเหนื่อยแล้ว ขาก็เจ็บหนัก พวกเรากลับบ้านกันเถิด”
เขาค้อมดวงตาลงเล็กน้อย ขนตายาวทอดเงาจาง ๆ ไว้ใต้เปลือกตา ดูน่าสงสารเอ็นดูเป็นพิเศษ
เดิมทีเสิ่นจือเวยก็ปวดใจกับบาดแผลที่ขาของลู่สือเหยี่ยนอยู่แล้ว เมื่อเห็นเขาอยู่ในสภาพเช่นนี้ ยิ่งไม่อาจใจแข็งปฏิเสธได้ รีบพยักหน้ากล่าว
“ได้ ได้ พวกเรากลับบ้านเดี๋ยวนี้ กลับไปข้าจะทายาให้เจ้า”