ตอนที่ 46 ขอทานน้อย

ตอนที่ 46 ขอทานน้อย

ยามบ่าย ลมหนาวพัดพากลิ่นหอมของแป้งสาลีจากร้านซาลาเปาข้างถนน ปนกับกลิ่นผงเครื่องสำอางจาง ๆ จากร้านชาดทาแก้ม

เสิ่นจือเวยถือห่อกระดาษน้ำมันในมือ ข้างในคือขนมกุ้ยฮวาที่เพิ่งซื้อให้ลู่สือเหยี่ยน ปลายนิ้วยังหลงเหลือกลิ่นหอมหวานมันของขนม

เบื้องหลัง ลู่สือเหยี่ยนเดินตามมาช้า ๆ อย่างกะเผลก ผ้าพันแผลที่ขาเผยให้เห็นสีของยาเจือจาง ทุกย่างก้าวคิ้วขมวดเล็กน้อย แต่ยังพยายามตามฝีเท้าของเสิ่นจือเวยให้ทัน

ระหว่างคิ้วหล่อเหลาคมคายของชายหนุ่มยังมีความเยาว์วัยเจืออยู่ สายตามองตามแผ่นหลังของเสิ่นจือเวยเบื้องหน้าไม่เคยคลาด เต็มไปด้วยการพึ่งพา