0102

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 ขอซื้อแตรทองแดง

ในช่วงเวลาที่สนทนากันเรื่อยเปื่อย กาลเวลาพลันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เรือลำน้อยเข้าใกล้ผืนแผ่นดินในเวลาไม่นาน

เพียงแต่เมี่ยวซินมิได้มีทีท่าว่าจะหยุด หากแต่ควบคุมเรือลำน้อยแล่นอ้อมผ่านไป มุ่งหน้าต่อไปเบื้องหน้า

แม้จะไม่มีผู้ใดเอ่ยถาม แต่นางก็ยังคงอธิบายขึ้นประโยคหนึ่ง

“แม้จากตรงนี้จะขึ้นเกาะได้เช่นกัน ทว่าฝ่ายพวกเราพำนักอยู่บนภูเขาจุดสูงสุดของเกาะ ขึ้นจากทางทิศเหนือของเกาะจะรวดเร็วกว่าสักหน่อยเจ้าค่ะ”

เยว่ไต้ชิงส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง

ระหว่างฝ่ายที่ต่างกันสมควรอาศัยอยู่ห่างกันสักหน่อยจริง ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้เกิดเหตุการณ์นองเลือด

แม้จะกล่าวว่าผู้บำเพ็ญพุทธไม่น่าจะใจร้อนโมโหง่ายถึงเพียงนั้น ทว่าเมื่อผู้คนมากหน้าหลายตา ผู้ใดจะรู้เล่าว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น?

เรือลำน้อยแล่นวนรอบเกาะไปหนึ่งรอบ เยว่ไต้ชิงพบว่าไม่ว่าจะมองจากมุมใด เมฆดำรูปก้นหอยกลุ่มนั้นล้วนขดตัววนเวียนอยู่เหนือน่านฟ้าของเกาะพอดี