0103

⬢⬢⬢

ตอนที่ 103 กายซ่อนวิชาเปี่ยนเชวี่ย จิตยึดมั่นความการุญซือเหมี่ยว

หลังจากเมี่ยวซินเดินจากไป เถาจือเถาก็เหลือบมองฮุ่ยอวี่ในห้องภาวนา ซูจวิ้นเฟิง หลูเจียง และหลิ่วเหลียนซินทั้งสามคนยืนล้อมนางไว้รอบด้าน นางจึงไม่อาจสังเกตเห็นทางนี้ได้

นางจึงกวักมือเรียกหม่าฮวนเหยียนมาด้านข้าง กางม่านพลังกั้นเสียง แล้วเริ่มไต่ถามถึงเรื่องราวความเป็นมาโดยละเอียด

ส่วนเยว่ไต้ชิงกับเฉินเฮ่ออวิ๋นแยกย้ายกันยืนอยู่ริมขอบม่านพลัง ทั้งสามารถได้ยินสิ่งที่หม่าฮวนเหยียนกำลังพูด และยังมองเห็นได้ว่าด้านนอกมีคนแปลกหน้าเดินผ่านหรือไม่

“ฮวนเหยียน เจ้าอยู่ที่นี่คงลำบากใจแย่”

เถาจือเถาไม่กล้าจินตนาการเลยว่า ในดินแดนแปลกถิ่นเช่นนี้ ทั้งอาจารย์ที่ตนเคารพประดุจมารดาแท้ ๆ ต้องหมดสติ ซ้ำยังไม่อาจใช้ยันต์ส่งเสียงติดต่อกับโลกภายนอกได้ วันเวลาเหล่านั้นจะยากลำบากเพียงใด

หม่าฮวนเหยียนปาดน้ำตา เผยรอยยิ้มปลอบประโลมออกมา ทว่ากลับมิได้เอ่ยคำจำพวกตนยังพอทนไหว

เพราะมันยากลำบากจริง ๆ