เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 เมี่ยวซิน
เมื่ออยู่ห่างจากอารามจิ้งเฉินราวหนึ่งพันลี้ ทุกคนก็แลเห็นเรือพายลำน้อยลำหนึ่งบนผืนทะเลแต่ไกล
บนเรือพายลำน้อยมีสตรีนางหนึ่งในชุดคลุมสีแดงยืนอยู่ นางหลับตา สองมือนับลูกประคำพุทธ ปากท่องบ่นบทพระสูตรอย่างแผ่วเบา
ด้านหลังของนางคือเมฆดำทะมึนที่ม้วนตัวพัดพาวายุคลั่ง ดูน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
ทว่าสีหน้าของนางกลับสงบนิ่งถึงเพียงนั้น ทำให้คนจากสำนักหมื่นมรรคาไม่กี่คนเมื่อได้เห็น ต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจิตใจสงบลงตามไปด้วย
สตรีผู้นั้นก็คือเมี่ยวซิน
เยว่ไต้ชิงเห็นเมี่ยวซินแล้วก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมี่ยวซินในฐานะสหายสนิทของศิษย์พี่หม่า ในเมื่อออกมาต้อนรับพวกนางแล้ว เช่นนั้นย่อมหมายความว่าสถานการณ์ยังคงนับว่าสู้ดี
มือของเมี่ยวซินที่กำลังนับลูกประคำพุทธชะงักลง นางลืมตาขึ้น สบสายตากับเยว่ไต้ชิงอย่างแม่นยำยิ่ง จากนั้นจึงยิ้มน้อย ๆ แล้วประนมมือคำนับ