0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 จอมเซียนหลันเหลียน

เยว่ไต้ชิงกลืนน้ำลายลงคอ แววตาตื่นตระหนก ทว่ามือกลับไม่เชื่องช้าแม้แต่น้อย พลิกฝ่ามือคราเดียวขลุ่ยพฤกษาหมื่นวิญญาณพลันปรากฏขึ้น แทงตรงไปยังลูกตายักษ์มหึมานั่นทันที

“ติ๊ง!”

ไม่เห็นว่าลูกตายักษ์มหึมานั่นจะมีความเคลื่อนไหวใด ทว่าขลุ่ยพฤกษาหมื่นวิญญาณกลับถูกสกัดกั้นไว้ห่างออกไปเพียงหนึ่งนิ้ว ไม่อาจคืบหน้าได้แม้แต่ครึ่งก้าว

ยื้อยุดกันอยู่ชั่วครู่ เจ้าของลูกตายักษ์มหึมาก็เอ่ยปากขึ้น:

“ได้สติแล้ว ก็ดึงขลุ่ยของเจ้ากลับไปได้แล้วกระมัง? ยกค้างไว้อย่างนั้นไม่เหนื่อยรึ?”

ได้ยินเช่นนั้น เยว่ไต้ชิงกระพริบตาปริบ ๆ ความหวาดกลัวพลันลดวูบราวกับน้ำลด หลงเหลือไว้เพียงความอยากรู้อยากเห็นอันเปี่ยมล้น