0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 เพลงราชันช้างยาตราปรากฏคราแรก สะเทือนเลื่อนลั่นทั่วทั้งสี่ทิศ

ภายในโถงปีกตะวันตก

เยว่ไต้ชิงแนะนำบทเพลงที่จะบรรเลงคร่าว ๆ

“บทเพลงที่ข้าจะบรรเลงต่อไปนี้มีนามว่า ‘เพลงราชันช้างยาตรา’ ได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงคำรามของพญาคชสารในพุทธศาสนา อันเป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญาในการกอปรการกิจ เป็นบทเพลงที่ข้าประพันธ์ขึ้นเป็นพิเศษเพื่อพิธีรับศิษย์ในวันนี้โดยเฉพาะเจ้าค่ะ (หมายเหตุ: บทเพลง ‘ราชันช้างยาตรา’ ประพันธ์โดย กวนต้าโจว)”

“บทเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นยังมิทันถึงสามวัน จึงยังมีจุดบกพร่องอยู่มาก หวังว่าสหายเต๋าทุกท่านจะโปรดอภัย”

เยว่ไต้ชิงมิได้ถ่อมตนเกินจริง เพลงราชันช้างยาตราฉบับสมบูรณ์ย่อมไร้ที่ติอย่างแน่นอน ทว่าถูกจำกัดด้วยปัจจัยหลายประการ นางจึงทำได้เพียงบรรเลงเดี่ยวด้วยกู่เจิง ทำให้ขาดกลิ่นอายความลึกซึ้งไปบ้างไม่มากก็น้อย

ทว่าเมื่อได้ยินถึงหูผู้อื่น กลับชวนให้ตระหนกตกใจมิน้อย