เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 คู่ควรหรือไม่
เยว่ไต้ชิงใช้เวลาเพียงหนึ่งมื้อของงานเลี้ยงอาหารทิพย์ก็สนิทสนมกลมกลืนกับเหล่าผู้บำเพ็ญรุ่นราวคราวเดียวกันได้เกือบทั้งหมด
บรรยากาศอันกลมเกลียวปรองดองเช่นนี้ก็มิใช่ว่าเป็นเพราะเสน่ห์เฉพาะตัวอันเปี่ยมล้นของเยว่ไต้ชิงไปเสียทั้งหมด
ในใจของทุกคนต่างมีแผนการเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตนเอง
บ้างก็ชื่นชมในอุปนิสัยใจกว้างผึ่งผายไม่เสแสร้งของเยว่ไต้ชิง บ้างก็เห็นแก่อาจารย์ของนางจึงอยากผูกไมตรีไว้ หรือบ้างก็เพียงแค่ทำตามคนหมู่มากเท่านั้น
ต่อให้มีผู้ที่รู้สึกขัดหูขัดตาจริง ๆ ทุกคนก็ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญฝ่ายธรรมะเหมือนกัน อีกทั้งผู้อาวุโสก็ยังนั่งเฝ้ามองอยู่ด้านข้าง จึงจำต้องสะกดกลั้นเอาไว้
อาทิเช่นจินหลิง ภายใต้สายตาปรามจากท่านปู่ของตน จึงจำใจทักทายเยว่ไต้ชิงอย่างไม่เต็มใจ จากนั้นก็ปลีกตัวไปสนทนากับผู้บำเพ็ญที่คุ้นเคย
หรืออย่างเยว่เยี่ยนหราน แม้ตนกับเยว่ไต้ชิงจะบาดหมางกัน ทว่าในโอกาสเช่นนี้ นางยังคงแสดงท่าทีของน้องสาวแสนดีอย่างเต็มที่ และเอ่ยคำยกยอเอาอกเอาใจไปไม่น้อย