กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกผมก็เจ้านายของที่ผืนนี้นี่แหละ พวกผมอยู่หมู่บ้านซ่างเหอ ที่ดินมันไกลหน่อย ก็เลยคิดว่าจะมาเก็บข้าวโพดตอนเย็น ๆ หน่อย ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอพวกคุณที่เป็นคนดีแบบนี้”
ชายหัวหน้าคนนั้นยิ้มจนตาหยีเป็นเส้นเดียว
จะไม่ดีใจได้ยังไง พวกเขาเดิมทีก็คิดว่าการเก็บข้าวโพดเป็นงานใช้แรงที่ลำบากอยู่แล้ว
ใครจะไปคิดว่าพอมาถึงกลับได้เซอร์ไพรส์ใหญ่ขนาดนี้
เจ็ดหมู่ เก็บไปแล้วหนึ่งหมู่ ถามหน่อยสิ ตื่นเต้นไหม เซอร์ไพรส์ไหม
ทุกคน!!!!
เฉียนหยวนหยวนเบิกตากว้าง เสียงหายไปเลย:
“พวกคุณไม่ใช่คนหมู่บ้านเสี่ยวเหอ? แปลงนี้ก็ไม่ใช่ของหมู่บ้านเสี่ยวเหอ?!”
“ใช่แล้ว พวกผมเป็นคนหมู่บ้านซ่างเหอ”