ตอนที่ 9 ความจริงในปีนั้น

“อือ...”

บนโซฟา เฟิงหลานอินส่งเสียงอย่างเจ็บปวด ลืมตาขึ้น มองเห็นเฉินซีที่นั่งอยู่ตรงนั้นในทันที ฝืนยิ้มขึ้นมา:

“เสี่ยวซีกลับมาแล้ว”

พยายามลุกขึ้นนั่ง สีหน้าซีดเซียวอ่อนแอ:

“ช่วยแม่ซื้อเหล้าสักขวด”

เฉินซีขานรับเบา ๆ นั่งลงข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือไปจับข้อมือของเฟิงหลานอิน สัมผัสนั้นทำให้คิ้วของเธอขมวดจนแทบหนีบแมลงวันตายได้

ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เฟิงหลานอินเป็นขี้เมาตัวจริง ดื่มเหล้าทั้งวันทั้งคืน ไม่สนใจเรื่องอะไรในบ้านเลย

จะบอกว่าในใจไม่มีความแค้นใจเลยนั้นเป็นไปไม่ได้