ตอนที่ 8 สวนพวกเกรียนคีย์บอร์ดอย่างเดือดดาล

เฉินซีเหลือบมองเงินกองนั้น มันเก่ามาก ไม่รู้ว่าเฉินเฉียงเก็บเงินทอนนี้มานานแค่ไหน

ประเมินคร่าว ๆ อย่างน้อยก็ 300 หยวน

สำหรับครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวยอยู่แล้ว นี่ถือเป็นเงินก้อนมหาศาลเลยทีเดียว

“เงินนี่พ่อเก็บไว้เองเถอะ คราวนี้ฉันออกไปทำงานก็ได้เงินมาไม่น้อย ไม่ขาดแคลนเท่านี้หรอก”

ในใจของเฉินซีมีกระแสความอบอุ่นไหลผ่าน แล้วเธอก็โบกมือ

เหล่าเฉินในความทรงจำ ความรักแบบพ่อนั้นลึกซึ้งและเงียบงัน

“หนูยังต้องเรียนหนังสือ ให้ก็รับไปเถอะ”

เฉินเฉียงเพิ่งพูดจบ เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือก็ดังไม่หยุด

เขากวาดตามอง หน้าซีดเผือด รีบเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า