กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ศิลปินในสังกัดเกิดเรื่อง คุณไม่สนใจเลยเหรอ”
สือเยี่ยนชะงัก
“บริษัทไม่มีทีมงานเหรอ เรื่องใหญ่แค่ไหนกัน ต้องมาหาผมซึ่งเป็นเจ้านายด้วยเนี่ย”
“ผมส่งวิดีโอไปให้คุณแล้ว ในฐานะเจ้านาย ผมคิดว่าคุณควรจ่ายเงินช่วยเหลือ และดูแลศิลปินในสังกัดให้มากกว่านี้”
สืออี้วางสาย สือเยี่ยนเปิดโทรศัพท์มือถือดูแวบหนึ่ง สีหน้าหม่นดำสุด ๆ
แค่เฉินซีตัวเล็ก ๆ คนเดียว ถึงกับต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
“ใครเกิดเรื่อง”
เสิ่นถิงหางตาแดงเรื่อ ถามขึ้นลอย ๆ
“ไม่ต้องสนใจหรอก เรื่องเล็ก ๆ เราไปต่อกันเถอะ”
สือเยี่ยนทนเห็นภรรยาอารมณ์อ่อนไหวไม่ได้ที่สุด ปีนี้ สามร้อยหกสิบห้าวัน เขาต้องอยู่ห้องคนเดียวอย่างน้อยสามร้อยวัน