บทที่ 166: รีบมาช่วยเร็ว! มีคนตกน้ำ!

บทที่ 166: รีบมาช่วยเร็ว! มีคนตกน้ำ!

ทั้งสามคนคิดในใจว่าช่างรับมือยากจริงๆ พวกเขามองหน้ากันไปมา แต่ไม่มีใครพูดขึ้นก่อน

แน่นอนว่า แม้ทั้งสามคนจะไม่ได้แสดงท่าทีออกมาทางคำพูด

แต่ตอนนี้ ในใจของทั้งสามคนกลับมีความคิดเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่ง

นั่นคือ พวกเขาต้องหาโอกาสคุยกับเลขาธิการซูเป็นการส่วนตัวให้รู้เรื่อง

จากนั้น ทั้งสามคนต่างพยักหน้าแล้วแยกย้ายกลับไปจัดการธุระที่วิทยาเขตของตัวเอง

ภายในห้อง ซูเสวียนจี๋ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ข่งเหวินเยวียน

วันนี้เพื่อนเก่าของเขานอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ไร้ซึ่งความเคร่งขรึมสง่างามอย่างที่เคยมี

พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่ซูเสวียนจี๋เห็นเพื่อนเก่าตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ถึงเพียงนี้

ซูเสวียนจี๋มองอยู่พักหนึ่ง สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากลังเลเป็นแน่วแน่