บทที่ 37: แรงกดดัน สาวน้อยโลลิ?

บทที่ 37: แรงกดดัน สาวน้อยโลลิ?

ซ่านถงถง ลูกสาวของพวกเขา คนที่แม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ยังชงไม่เป็น แยกผงซักฟอกยังไม่ออก กลับซื้ออาหารด้วยตัวเองได้สำเร็จ

ระหว่างทางกลับ สาวน้อยก้าวเท้าเร็วกว่าเดิมตอนขามาไม่น้อย

แม้ถุงจะรัดนิ้วจนเจ็บนิดหน่อย แต่เธอก็กำมันไว้แน่นราวกับกำลังถือสมบัติล้ำค่า

เมื่อเดินมาถึงใต้หอพัก ซ่านถงถงก็หยุดกะทันหัน

เธอหันกลับไป เงยหน้ามองหวังป้าเทียนที่อยู่ด้านหลัง

“ขอบคุณนะ”

“ขอบคุณฉันทำไม?”

“ก็...ขอบคุณนายนั่นแหละ”

“ยัยเด็กบ๊อง”