ตอนที่ 157 ให้เธอเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะ

“ลวี่เฟย ต่อไปนายจะวิ่งไปวิ่งกลับมาเรียนแบบนี้จริง ๆ หรือ?” เซียวเสวี่ยบีบจมูกตัวเองอย่างซุกซน “โอ๊ย ตัวนายเหม็นเหงื่อขนาดนี้ ต่อไปจะมีนักเรียนหญิงคนไหนกล้านั่งข้างนาย”

ลวี่เฟยดึงผ้าขนหนูที่คอลงมาเช็ดเหงื่อ “ไม่ต้องคิดเลย ฉันจะก่อกวนพวกเธอสองคนเท่านั้น”

“อย่าเลย! เรียนทั้งวันไม่ง่ายเลย ยังต้องมาดมกลิ่นของนายอีก ลำบากแค่ไหน” น้ำเสียงเซียวเสวี่ยเต็มไปด้วยความรังเกียจ แต่ด้วยสีหน้าบีบจมูกทำน่ารักของเธอ ใครจะโกรธเธอจริง ๆ ลง

เย่ซูจอดจักรยานด้วยตัวเองไว้หน้าโรงเรียน เดินไปข้างเซียวเสวี่ย “รอนานแล้วหรือ?”