ตอนที่ 114 ไม่มีใบหย่า ห้ามเข้าบ้าน

ในลานเรือนชั้นในตรงกลางสร้างซุ้มดอกวิสทีเรียสีม่วงไว้หนึ่งซุ้ม ใต้ซุ้มวางโต๊ะแปดเซียนหนึ่งตัว เก้าอี้ปักลายสี่ตัว เดิมทีเป็นโต๊ะหินและม้านั่งหิน ให้เซียวเสวี่ยย้ายไปสวนหลังบ้าน เปลี่ยนเป็นไม้จริง เพราะชุดน้ำชาของเธอไม่จื่อซาก็เครื่องเคลือบ กลัวกระแทก โต๊ะไม้จึงไม่ทำของเสียหาย

ลมอ่อนพัดเรื่อย ๆ กลิ่นชาลอยอบอวล เซียวเสวี่ยเป็นเพื่อนหวังกวนไห่ดื่มชาคุยสักพัก เย่ซูกับหม่า ซานลี่และอีกคนกลับมา เธอจึงไปห้องครัวช่วยยายเตรียมอาหารเย็น

หลิวหงจะเข้าใจชาอะไร ก็แค่นั่งฟังหวังกวนไห่เล่าเรื่องสนุกในวงการของเก่า ฟังถึงตรงขบขันก็แทรกคำหนึ่ง ได้ยินเสียงเคาะประตู “ก๊อก ๆ” ก็เป็นคนแรกที่วิ่งไปเปิดประตู