กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยย่อตัวลงถามหานเยวี่ย “เยวี่ย สิ่งเหล่านี้มีคนสอนเธอใช่ไหม ถ้าพี่สาวปล่อยพวกเธอไว้ พวกเธอก็จะเอาแต่ตามหาแม่ ให้แม่เข้ามาอยู่ ถ้าไม่ปล่อยไว้ พวกเธอก็จะร้องไห้ตามหายาย ใช่ไหม”
หานเยวี่ยไม่พูด หานเฟิงพยักหน้า “อือ! อาสาวพูดไว้ ฉันจำได้หมด”
เซียวเสวี่ยยิ้ม “อาสาวของพวกเธอนี่ช่างวางแผนเล่นงานจริง ๆ!”
หลิวหงฟังจนเข้าใจแล้ว ชี้ไปที่เด็กสองคนนี้ ทำเสียงดุ “ที่แท้พวกเธอสองคนก็ร่วมมือกันมาหลอกกันนี่เอง”
หานเฟิงหลบไปหลังหานเยวี่ย “พี่สาว ฉันกลัว!”
หานเยวี่ยก็กลัว แต่พี่สาวต้องปกป้องน้องชาย
หลิวหงพับแขนเสื้อขึ้น เรื่องตีเด็กเขาไม่ทำหรอก ฮึ “ไม่ตีพวกเธอ รีบไปให้พ้น ฉันเห็นแล้วก็หงุดหงิด!” พูดจบก็ไปเปิดประตู ใครจะรู้ว่าลู่อู๋ซวงไปแล้ว ไม่มีเงาเลย