ตอนที่ 36 ถูกตี

“รู้ไหมว่าก่อนหน้านี้ชีวิตฉันกับเซียวเสวี่ยเป็นอย่างไร ยากจนกินมื้อหนึ่งขาดมื้อหนึ่ง ตอนเธอไปเรียนยังซื้อกระดาษกับพู่กันไม่ไหว ยังยืมหนี้มากมายจนใช้ไม่หมด แต่ไม่ว่าจะยากแค่ไหนเธอก็ไม่เคยถามว่าแม่คนนี้ไปไหน ทำไมไม่สนใจเธอ” เซียวโยวหรานพูดถึงเรื่องนี้ก็ใจเศร้า “ฉันก็จะบอกให้ชัด ๆ ที่บ้านมีเงินเหลือ แต่จะให้เธอยืมหรือไม่ขึ้นอยู่กับความเห็นของเสี่ยวเสวี่ยทั้งหมด เธอจะยอมช่วยแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอสักครั้งหรือไม่ก็แล้วแต่เธอตัดสิน”

“แม่ ทำไมปล่อยให้เด็กคนหนึ่งเป็นคนตัดสินใจ เธอจะรู้อะไร”

“เงินที่บ้านใช้หนี้ล้วนเป็นเงินที่เซียวเสวี่ยหามา เงินก็ต้องให้เธอเป็นคนตัดสิน ฉันหญิงแก่คนนี้ไม่มีความสามารถ แต่ดูคนเป็น”