กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยไม่รู้ว่าการที่เธอลุกขึ้นวิ่งกะทันหันนั้นพาเอาดวงไฟผีสีเขียวเรือง ๆ ติดตามมาเป็นพรวน เธอไม่หันกลับไปจึงไม่รู้ แต่ทำให้จางซวี่กับพวกตกใจสุดขีด ต่างวิ่งสุดชีวิตจนแทบเอาชีวิตไม่รอด!
เซียวเสวี่ยไล่ตามไม่ทัน ยังล้มลงอีกครั้ง โชคดีที่เป็นถนนดินจึงไม่เจ็บ เธอลุกขึ้นมาแล้วสามคนนั้นก็หายไปไม่รู้ว่าไปทางไหนแล้ว!
“จางซวี่ ไอ้เวรเอ๊ย กับหลี่ซินอีก พวกแกมันของหลอกคนทั้งนั้น!” เซียวเสวี่ยลุกขึ้นปัดดินตามตัว แสงจันทร์ส่องบนถนนจึงไม่มืดนัก อีกทั้งเมื่อตาปรับกับความมืดได้ก็มองเห็นบางสิ่งได้บ้าง เพียงแต่เงาไม้ที่ไหวไปมานั้นน่ากลัว