กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตั้งแต่แต่งงานใหม่ ลู่อู๋ซวงก็ไม่เคยสนใจลูกสาวคนนี้ พอตบเสร็จก็รู้สึกใจหายบ้าง นางไม่ได้คิดมาก ตอนนี้อารมณ์โมโหก็หมดไป รู้แค่ว่ายายไม่ปล่อยนางไว้แน่
พอเซียวเสวี่ยจากไป เซียวโยวหรานก็หันกลับไปด่าลู่อู๋ซวงทันที พอด่าเสร็จก็ไล่ออกไปนอกบ้าน
ลู่อู๋ซวงไม่ยอมไป นางไปพักที่บ้านพี่ชายของตระกูลลู่หมิงก่อน ยังไงเด็กสองคนก็ยังอยู่ที่นั่น
ทางฝั่งนี้สถานีตำรวจจัดคนออกไปล่าหมาป่าอีกครั้ง พอเซียวโยวหรานได้ยินคนพูดถึงเรื่องนี้ก็ตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าเซียวเสวี่ยจะเจอหมาป่าเมื่อคืน ตอนนี้หมาป่าไม่ค่อยมีแล้ว ไม่รู้ว่าคืนนั้นหลานจะตกใจจนเป็นอย่างไรบ้าง
ในห้องเรียน เย่ซูมองหน้าของเธอ “ใครตี”
“แม่ฉันเอง!” เซียวเสวี่ยก้มหน้า คิดว่ารอยแดงคงจางหายในไม่ช้า ไม่แน่คนอื่นอาจไม่สังเกตเห็น