ตอนที่ 28 พูดคุย

“เพื่อนเก่าฝากให้ฉันหาไม้แปรรูปดี ๆ ทั้งท่อน เตรียมไว้ทำงานแกะสลักไม้ พอดีโชคดี ได้ของดีแบบนี้มา!” หวังกวนไห่ยกน้ำร้อนหนึ่งกาต้มออกมา แล้วใช้ชุดน้ำชากาน้ำชาจื่อซาที่วางอยู่ในลานบ้านของเขาชงชาทันที

เซียวเสวี่ยหันกลับมายิ้ม “ไม้กฤษณาของลุงเนี่ย แถวบ้านฉันไม่มีเลย ลุงรับมาจากทางภาคใต้ตลอดเลยหรือ?”

“ช่วงก่อนฉันฝากเพื่อนทางนั้นรับซื้อมา เช้านี้เพิ่งส่งถึง พอฉันได้จับก็รู้ว่าเป็นไม้ดีที่หาได้ยาก ประเมินดูแล้วต้องเป็นไม้กฤษณาเก่าสามถึงสี่ร้อยปีขึ้นไปแน่ ๆ” หวังกวนไห่ได้ของดีมาครอบครองจะไม่มีความสุขได้อย่างไร เดินยังมีลมอยู่ใต้เท้า

“กลึงเป็นลูกแก้วให้ฉันสักพวงสิ!” เซียวเสวี่ยไม่เกรงใจเลย “ลุงจะแกะสลักอะไรก็ต้องมีเศษไม้เหลือออกมาแน่ ๆ!”