กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หวังกวนไห่ยังส่ายหน้า “นี่เธอจะเข้าวงการ มาอาศัยบารมีที่ฉันสะสมไว้ ยัยหนู เธอใจใหญ่จริง ๆ คนในวงการเดียวกันย่อมเป็นคู่กรรม จะให้ฉันช่วยเธอ ไม่ใช่แค่พูดสามคำสองคำแบบนี้ก็ได้ อย่างน้อยก็ต้องเอาเนื้อแท้ฝีมือจริงมาให้ฉันดูหน่อย”
เซียวเสวี่ยเข้าใจ “ฉันพกตัวมาแค่เจ็ดสิบหยวน ฉันออกไปไม่เกินสิบนาที เก็บของที่มีค่าหลักพันมาชิ้นหนึ่งให้คุณ คุณดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเอายังไง?”
หวังกวนไห่พยักหน้า “ถ้าเธอทำได้จริง ฉันจะลองพิจารณาดู”
เซียวเสวี่ยสะพายกระเป๋านักเรียนเดินออกจากประตูร้าน นี่คือของพิสูจน์ตัว ต้องเร็วทั้งเวลา แถมยังต้องอวดให้คนคาดไม่ถึงอีกครั้ง