กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ถั่วลิสงเก็บเข้าบ้านแล้วก็สบายใจ แต่ข้าวโพดยังต้องเด็ดอยู่ เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวเสวี่ยตามเซียวโยวหรานลงไร่
เซียวโยวหรานทั้งทำงานทั้งด่า ข้าวโพดของบ้านตัวเองถูกคนขโมยไปอีกเจ็ดแปดฝัก “พูดเลยว่าเป็นคนบ้านเดียวกันแท้ ๆ ทำไมถึงชอบฉวยโอกาสได้ขนาดนี้ ขโมยธัญพืชของคนอื่นกินแล้วสบายใจหรือไง?”
“ยาย ท่านไม่เคยจับขโมยคนนี้ได้เลยหรือ?” ขโมยไปแล้วก็แล้วไป เซียวเสวี่ยไม่โกรธ มุดเข้าไปในกอข้าวโพดเด็ดฝักทีละฝักโยนกองไว้เป็นกองเล็ก ๆ
“เฮ้อ! ในหมู่บ้านก็มีแค่ไม่กี่คนที่มือไม่สะอาด จับไม่ได้จับไม่ถึง ก็ทำอะไรไม่ได้!” เซียวโยวหรานจึงได้แต่ด่าสองสามคำระบายอารมณ์