เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เธอเป็นใคร?” เด็กหญิงตัวน้อยลุกขึ้นมองเธอ ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น มีเพียงดวงตากลมโตใสแจ๋วสองข้างที่ดูสวยงาม
“ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของพี่ชายเธอ” เซียวเสวี่ยยิ้มพลางหยิบลูกอมออกมาหนึ่งเม็ดยื่นให้เธอ “พี่ชายเธอบอกหรือยัง? ก็เรื่องที่พวกเธอช่วยเหลือเก็บถั่วลิสงกับข้าวโพดทำภารกิจนั่นไง”
“เธอคือคนขี้เกียจที่พี่ชายพูดถึงนั่นเอง!” ลู่ซานหนี่รู้จักเธอ รับลูกอมมา แกะเปลือกแล้วยัดเข้าปากทันที พลางกินพลางสำรวจเธอ “พี่ชายฉันบอกว่าเธอค่อนข้างโง่!”
“พี่ชายเธอไม่พูดถึงฉันในแง่ดีสักคำเลยหรือ?” เซียวเสวี่ยไม่โกรธเด็กที่ไร้เดียงสาขนาดนี้เลย ถูกด่าแล้วยังโมโหไม่ขึ้น “เธอรู้ไหมว่าพี่สาวซื้อลูกอมมาเต็มถุงเพื่อขอบคุณพวกเธอ ตอนนี้กลับเขินจนไม่กล้าเอาออกมาแล้ว!”
“เธอเอาเงินที่ไหนมาซื้อลูกอม? ให้ฉันดูหน่อย” ลู่ซานหนี่ที่กินไปแล้วหนึ่งเม็ดถามอย่างไม่พอใจ