เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ฉันเพิ่งเคยได้ยินว่าหมูก็ต้องหักน้ำหนักรวมออกด้วย แถมหักไปตั้ง 30 จิน” เซียวเสวี่ยฟังแล้วอยากหัวเราะ ไม่เห็นด้วยกับการคำนวณของเขา ชัด ๆ ว่าเล่นตุกติก
พี่สะใภ้คนที่สองของหลี่ไล่เป็นคนฉลาดที่สุดในบ้าน รีบเอาคำพูดมาปิดปากเซียวเสวี่ย “ทำไมไม่ได้ล่ะ ก็หมูมันตายเพราะยา เครื่องในหมูอะไรพวกนั้นยังจะกินได้อีกหรือ ไงพวกคุณก็ฝังไปแล้ว พวกเราเสียเงินเปล่า ไม่ได้อะไรติดมือเลยสักนิด!”
แม่หลี่ไล่เห็นเซียวเสวี่ยกำลังจะระเบิดอารมณ์ จึงขอร้องเซียวโยวหราน “พี่สะใภ้ อยู่หมู่บ้านเดียวกันทั้งนั้น พี่ช่วยผ่อนปรนหน่อยเถอะ ที่บ้านเราเหลือเงินไม่มากแล้วจริง ๆ เด็กต้องไปโรงเรียน ที่บ้านต้องใช้จ่าย ฉันนี้…”
“เอาเถอะ คิดแบบนี้ก็ได้!” เซียวโยวหรานพยักหน้า ตบมือเซียวเสวี่ยเบา ๆ ให้ใจเย็นลงก่อน อีกอย่างเจ็ดสิบกว่าหยวนก็ไม่น้อยแล้ว ปล่อยให้พวกเขาบ้างก็ดี!