กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เย่ซูพยักหน้า ไม่ได้พูดห้ามเธอไม่ให้ซื้อ ทั้งสองก็เดินออกจากประตูโรงเรียนอย่างนั้น
เซียวเสวี่ยยังอยากคุยกับเขาอีกหน่อย เห็นหลี่ซินที่รออยู่หน้าประตูโรงเรียน หล่อนกำลังโบกมือเรียกเซียวเสวี่ย
“ฉันไปหาเพื่อนเดินด้วยกันก่อน!” เซียวเสวี่ยบอกเขาเสียงหนึ่ง
เย่ซูพยักหน้า มองเธอวิ่งไปทางหลี่ซิน ด้านหลังลวี่เฟยก็ตามมา เอามือพาดไหล่เขา
“เซียวเสวี่ย ทำไมเธอเดินอยู่กับเย่ซูได้ล่ะ?” หลี่ซินเห็นสองคนเดินด้วยกันเมื่อครู่และยังคุยกันอยู่ คิดไปคิดมาก็ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ “ก่อนหน้านี้เธอไม่ใช่ถูกเขาดุหรือไง?”
“อ๋อ! ไกล่เกลี่ยกันแล้ว เราเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะ ต่อไปก็ต้องเรียนด้วยกัน” เซียวเสวี่ยพูดพลางยกมุมปากขึ้น