กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
พวกนักเรียนหญิงกำลังวิ่งแปดร้อยเมตร เหนื่อยจนหอบกันทุกคน ฝั่งนักเรียนชายกำลังโหนบาร์เดี่ยว ยิ่งทำให้เซียวเสวี่ยที่นั่งอยู่คนเดียวดูโดดเดี่ยวเด่นชัดเป็นพิเศษ
ไม่นานก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาหาเธอ มือถือของอะไรบางอย่าง พอเข้ามาใกล้ถึงได้รู้ว่าเป็นเย่ซู
เขาวิ่งมาถึงหน้าเซียวเสวี่ย ทำหน้าเย็นชาบอกเธอว่า “ยื่นมือออกมาให้ฉันดูหน่อย!” มองจากระยะไกลเห็นเธอเป่ามือตัวเอง ท่าทางแบบนั้นต้องเป็นมือถลอกแน่!
เซียวเสวี่ยเงยหน้าขึ้นถาม “นายยังจะมาสนใจฉันทำไม?”
“ใครจะไปสนใจเธอ ครูพลศึกษาให้ฉันเอามา!” เย่ซูยื่นขวดยาฆ่าเชื้อสีม่วงเล็ก ๆ กับก้านสำลีในมือให้เธอดู “อันนี้ใช้ฆ่าเชื้อ ตรงไหนถลอกก็ทาตรงนั้น”
เซียวเสวี่ยกางมือตัวเองออก ตอนล้มเธอใช้มือยันพื้นก่อน ฝ่ามือเลยซวยไปเต็ม ๆ!