กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาของอวี๋ทิงถังเป็นประกาย “อวี๋ชิวชิว!”
อวี๋ปู้ชิวรวบผมยาวไว้ครึ่งหนึ่ง สีหน้าเกียจคร้าน หัวเราะหึแล้วว่า “เรียกใครชิวชิว?”
“มาหาพี่รองตรงนี้”
เทพหลักรีบห้ามทันที “อย่าข้ามไปนะ! เขาถึงกับทำร้ายเซี่ยสือเฟิงได้ รู้สึกประหลาดพิกล…”
อวี๋ทิงถังไม่สนใจมันแม้แต่น้อย วิ่งไปหาอวี๋ปู้ชิวไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทว่ากลับถูกกำแพงไร้รูปขวางกั้นไว้
ใบหน้าหล่อเหลาของเซี่ยสือเฟิงเย็นเยียบ เขายกมือลูบหัวไหล่ที่ถูกกระสุนยิงทะลุ ตรงนั้นพลันฟื้นฟูกลับเป็นเหมือนเดิมในชั่วพริบตา
เขาไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่ถูกเมื่อเผชิญกับอันตรายในวัยเด็กคนนั้นอีกต่อไปแล้ว
คนที่กล้าลงมือกับเขา…