กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แววตาของเซี่ยสือเฟิงมืดมนลงอย่างยิ่ง “ฉันจำได้แล้ว เมื่อก่อนแกคิดจะฆ่าเธอมาตลอด แถมยังขังเธอไว้ในโรงพยาบาลจิตเวช”
“แกตายซะเถอะ”
ปราณทมิฬหลายสายพุ่งเข้าใส่เทพหลัก หมายจะบดขยี้สังหารมันให้สิ้นซาก
เทพหลัก : ?
ไอ้คนหลงรักจนขาดสตินี่มันบ้าไปแล้วเหรอ? เพื่อนร่วมงานก็ยังจะฆ่าเรอะ?!
อาศัยจังหวะที่เซี่ยสือเฟิงกำลังโจมตีเทพหลัก ร่มหยกก็หงายกลับมารองรับอวี๋ทิงถังแล้วพาเธอหนีไปจากที่นี่
เซี่ยสือเฟิงรู้ตัวและคิดจะขัดขวาง ทว่ากำแพงวารีสายหนึ่งก็โอบล้อมสกัดหนวดระยางสีดำของเขาไว้รอบด้าน
กว่าเขาจะหลุดพ้นออกมาได้ อวี๋ทิงถังก็หายวับไร้ร่องรอยไปแล้ว
เธอหนีไปแล้ว
ไม่ต้องการเขาอีกแล้ว