เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393
ช่วงเวลาฤดูร้อนช่างยาวนานเหลือเกิน ตอนนี้เลิกเรียนแล้ว เป็นเวลาห้าโมงครึ่ง ทว่าดวงอาทิตย์ยังคงส่องแสงเจิดจ้าอยู่กลางท้องฟ้า อุณหภูมิไม่มีทีท่าว่าจะลดลงแม้แต่น้อย
บอกว่าสามสิบเจ็ดองศาก็คือสามสิบเจ็ดองศา ไม่มีลดหย่อนแม้แต่จุดทศนิยมเดียว
เฉินซืออวี่กับไป๋ซานซานเก็บกระเป๋าเป้เรียบร้อยแล้ว
"ไปกันเถอะ เวยเวย กลับกันได้แล้ว"
ติงเวยฟุบหน้าลงบนโต๊ะ ดวงตาเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง
"พวกเธอกลับไปก่อนเลย ฉันขอจัดระเบียบแรงบันดาลใจสักหน่อย"
เฉินซืออวี่หัวเราะ
"ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ยังหัวค่ำอยู่เลย อีกอย่างคืนนี้ก็ไม่มีธุระอะไร ฉันอยู่รอเธอที่นี่ก็แล้วกัน ซานซาน เธอกลับไปอาบน้ำก่อนเถอะ"
แม้ไป๋ซานซานจะลดน้ำหนักลงแล้ว แต่รูปร่างก็ยังคงอวบอิ่มอยู่ดี ขยับตัวนิดหน่อยก็เหงื่อออกแล้ว สำหรับคนพิถีพิถันอย่างเธอ แค่ต้องทนอยู่ในสภาพนี้ก็แทบนั่งไม่ติดที่