เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269
"ทำกับข้าวสักกี่อย่างกันเชียว? ถึงได้ดื่มซะเมาเละเทะขนาดนี้"
เผชิญหน้ากับการอาละวาดคนเมาของหวางหงกวง ติงเวยกลับมีสีหน้าสงบและผ่อนคลายอย่างยิ่ง
ต่อให้เขาจะเมาจริงหรือเมาหลอกเธอก็ไม่สนใจทั้งนั้น แต่เรื่องที่ต้องมาเผชิญหน้ากับเพื่อนร่วมงานผู้ชายอาละวาดตอนเมาเนี่ย เธอก็ไม่ได้เจอเป็นครั้งแรกเสียหน่อย
"ต่อให้แทะถั่วลิสงเพิ่มไปอีกสักเม็ด นายก็คงไม่เมาเละเทะขนาดนี้หรอก"
เธอปรือตาขึ้นเล็กน้อย เผยแววตาดูแคลนระคนเย้ยหยันออกมา
"พูดไปแล้ว ก็ต้องโทษเพื่อนรวยล้นฟ้าของนายคนนั้นนั่นแหละ! รวยขนาดนี้แล้ว ทำไมเวลาเป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวถึงยังไม่มีความจริงใจเอาเสียเลยล่ะ? นายตั้งใจจะสื่อความหมายแบบนี้ใช่ไหม?"
"ฉันเข้าใจ" ติงเวยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจเป็นอย่างดี
หวางหงกวงถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ
เธอเข้าใจ? เธอเข้าใจผีอะไรเล่า!