เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214
เด็กหญิงตัวน้อยมีสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ เปียเล็ก ๆ บนศีรษะก็แกว่งไปมาตามจังหวะที่เธอขยับตัว
ติงเวยกลับชะงักไป
พูดตามตรง ที่เธอเล่าเรื่องนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะนั่งรถไฟน่าเบื่อ อีกส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะอยากลองสัมผัสวิธีคิดของเด็ก ๆ ในยุคนี้ดูสักหน่อย
อย่างไรเสีย หากคิดจะทำละครแนวแปลงร่างสำหรับเด็กให้ทำเงินได้ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก การใช้ความคิดของผู้ใหญ่ไปทำความเข้าใจพฤติกรรมของเด็ก ๆ นั้นเป็นเรื่องที่ยากอยู่พอสมควร
แต่ใครจะคิดว่า แม้เด็กหญิงตัวน้อยจะไม่ได้ใส่ใจกับรายละเอียดต่าง ๆ ในเรื่องมากนัก ทว่ามุมมองที่เธอใช้มองปัญหากลับเป็นผู้ใหญ่กว่าที่คิดมาก
ติงเวยรีบเก็บท่าทีสบาย ๆ ก่อนหน้านี้ทันที พลางคิดในใจว่า ดูท่าละครแปลงร่างสำหรับเด็กจะทำให้ดูไร้เดียงสาไปเสียทั้งหมดไม่ได้เสียแล้ว แก่นความคิดที่ควรใส่ลงไปก็ยังต้องใส่ให้ครบ
เมื่อคิดได้ดังนั้น ติงเวยจึงอธิบายเพิ่มเติมให้เด็กหญิงที่ยังคงมีสีหน้างุนงงฟัง
"ใช่แล้วล่ะ สโนว์ไวท์ไม่รู้ความคิดของคนแคระทั้งเจ็ดเลยสักนิด เพราะฉะนั้นเธอจึงไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาเป็นกังวล"
ในใจของเธอกลับกำลังคิดว่า โอ๊ยแม่เจ้า ทำไมแอปเปิลถึงได้แพงขนาดนี้นะ? ขนาดเป็นถึงเจ้าหญิงยังซื้อแอปเปิลกินไม่ไหว แค่นี้ก็พอจะเห็นแล้วว่าประชาชนในประเทศยากจนข้นแค้นขนาดไหน