เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213
คิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ รำลึกถึงอดีต แท้จริงแล้วเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองพลังจิตใจมากจริงๆ สมุดบันทึกในตอนนี้จึงยังคงว่างเปล่าอยู่เช่นเดิม
ติงเวยถือปากกา วาดลวดลายอย่างไร้จุดหมายอยู่สองที รู้สึกเสมอว่าในหัวเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงพันกันยุ่ง
อันที่จริงตอนนั้นเธอไม่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจจิตวิทยาของพ่อแม่เสียหน่อย
มันเรียบง่ายมากเลยนะ มนุษย์บางคน หรือพ่อแม่บางคน เนื่องจากนโยบายทำให้จำใจต้องมีลูกสาวแค่คนเดียว แต่ในความเป็นจริงแล้ว จิตใจภายในของพวกเขายังคงยึดติดกับแนวคิดเก่าๆ ในอดีต คิดว่าผู้หญิงควรปรนนิบัติสามีอบรมบุตร ยกย่องสามีให้เป็นฟ้าและถือครอบครัวเป็นสำคัญ ลึกซึ้งจากก้นบึ้งของหัวใจกลับรู้สึกว่าพวกเธอไม่มีทางเทียบเด็กผู้ชายได้เลย
ยังมีพ่อแม่บางคน จุดศูนย์กลางในการใช้ชีวิตของพวกเขาอยู่แค่เพียงตัวเอง ขอเพียงแค่ทำตามความปรารถนาของตนเองได้ ลูกก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้น
และลักษณะพิเศษอีกอย่างหนึ่งก็คือ พวกเขาเป็นคนรักหน้าตา
รักหน้าตาจนกระทั่งยอมสูญเสียมูลค่าทางเศรษฐกิจระดับหนึ่งได้
หากไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้ ติงเวยไม่มีทางคิดออกเลยว่า อาศัยความสามารถในการหาเงินของเธอเองและความใจกว้างในการใช้เงินให้ครอบครัว การทำให้ตัวเองต้องแต่งงานออกไปจะมีข้อดีอะไรกัน
พูดไปพูดมา ก็ไม่พ้นคำสี่คำที่ว่า ใบหน้ามีความสว่างไสว