กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212
การนั่งทำงานอย่างใจจดใจจ่ออยู่บ้านคนเดียวมักจะผ่านไปเร็วเสมอ
เมื่อ 《สลับชีวิต》 เขียนมาถึงสองล้านคำ เรื่องราวก็เริ่มเข้าสู่ช่วงท้าย
และเวลาในช่วงวันหยุดก็เดินทางมาถึงวันที่ยี่สิบเจ็ดเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ
ใกล้ช่วงสิ้นปีแล้ว ติงเวยจึงอดไม่ได้ที่จะต้องเก็บกระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้าน
ก่อนจะเดินทางกลับ เธอก็ไปเป็นแขกที่บ้านของเซี่ยเหยียนอีกครั้งและอิ่มหนำสำราญกับมื้ออาหารฝีมือเขา จากนั้นก็ให้แฟนหนุ่มที่ยังไม่เริ่มหยุดงานอย่างเป็นทางการไปส่งเธอที่สถานีรถไฟ
"มีของแค่นี้เองเหรอ"
เซี่ยเหยียนถือกระเป๋าเดินทางขนาดสี่นิ้วยี่สิบสี่นิ้วในมือ ใบหน้าฉายแววฉงนเล็กน้อย
กระเป๋าใบนี้ไม่ได้หนักเลย ออกจะเบาหวิวราวกับข้างในไม่ได้ยัดอะไรไว้เลยเสียด้วยซ้ำ
ติงเวยยิ้มพยักหน้า